Wij zijn Nijmegen

23 mei 2017 • Yolande Ulenaers • Nationale Onderwijsstad

In december sprak ik Wassim weer, bij de kerstviering van leerlingen van het Canisius College op het Pontem College, een school voor nieuwkomers. Een gezamenlijke lunch en samen musiceren; muziek verbindt immers. Overal vrolijk gekwetter van leerlingen voor wie even geen taal- of cultuurbarrière bestaat. De sfeer van Hollandse Kerst vult de ruimte. De kleine jongen die uit volle borst een droevig klinkend Syrisch lied zingt, steelt alle harten. Ook Wassim is opgewekt. Enthousiast vertelt hij over gezinshereniging, zijn vrienden en school. Hij weet zeker dat hij naar de havo wil.

Wassim leerde ik kennen bij de opening van onze Heumens­oordschool. De school die in zeven weken tijd uit de grond werd gestampt, speciaal voor de grote groep vluchtelingen die in Nijmegen werd opgevangen in een soort veredeld tentenkamp. Wassim was een van de 600 kinderen en jongeren in het kamp. Een Syrische jongen van 15 jaar, op de vlucht zonder ouders. Net als voor de 3.000 andere nieuwkomers in de stad was Heumensoord zijn eerste tijdelijke thuis in Nederland.

Met het besluit om in een natuurgebied aan de rand van de stad een noodopvanglocatie in te richten, oogstte Nijmegen veel lof, maar er was ook harde kritiek. Toen de vraag kwam of voor de kinderen en jongeren ook onderwijs georganiseerd kon worden, werden de krachten snel gebundeld. Als bestuurder van een koepel voor voortgezet onderwijs was ik vanaf dag één betrokken bij het hele proces. Zo begon mijn zoektocht naar een geschikt gebouw, naar financiering, naar leermiddelen, naar een schooldirecteur, een conciërge, leraren en andere medewerkers. De school kon open.
Sneller dan gepland liep de school weer leeg: onze leerlingen gingen ‘op transfer’ naar andere regio’s in het land. Voor velen betekende dat de volgende breuk in hun schoolloopbaan. Wassim moest naar Budel, vond daar geen school en kwam op eigen houtje terug. Van de meeste leerlingen hebben we echter nooit meer iets gehoord.  

Destijds werd me vaak gevraagd of de korte levensduur van de Heumensoordschool opwoog tegen alle inspanningen. Daar heb ik nooit over getwijfeld. Voor de leerlingen was de school een veilige haven waar ze weer even kind konden zijn en tot ontwikkeling konden komen. Ook onze medewerkers hadden dit grote avontuur niet willen missen. In de Nijmeegse gemeenschap is nog steeds veel erkenning voor alle betrokkenen in dit traject. Daarnaast heeft de Heumensoordschool een bijdrage geleverd aan de doorontwikkeling van goed onderwijs voor nieuwkomers. Er is meer expertise opgebouwd over de hele linie, er is meer en beter scholingsaanbod voor docenten ontwikkeld, de samenwerking tussen alle onderwijspartners is versterkt. Voor nieuwkomers die toe zijn aan de overstap naar het reguliere onderwijs staan alle schooldeuren open. Nijmegen wil goed onderwijs voor iedereen, omdat ieder talent telt. Terecht mag deze stad een jaar lang pronken met haar veren.

En Wassim? Toen Sander Dekker als staatssecretaris van Onderwijs in februari 2016 tijdens een werkbezoek aan de Heumensoordschool overschakelde op het Engels, las Wassim hem netjes maar kordaat de les: ‘Wij spreken hier Nederlands, mijnheer. Dat moet van onze docenten.’ Zijn gedrevenheid om iets te maken van zijn leven hier zal me altijd bijblijven. Hij voelt zich thuis in de stad die hem zoveel kansen bood. Op naar een diploma en een mooie toekomst.

 

 

Blijf op de hoogte

Winnaars, evenementen, onderwijsnieuws als je niets wilt missen, meld je je hier eenvoudig aan voor de nieuwsbrief.